Szelężnik większy jest przedstawicielem rodziny zarazowatych. Jest pasożytem zaopatrzonym w specjalne ssawki, dzięki którym pozbawia innych roślin wody wraz z solami mineralnym. W wynika to z faktu, iż korzenie tej rośliny nie są zbyt bardzo rozwinięte, moożna o nich wręcz powiedzieć, że są słabe. Ponadto jest również rośliną trującą – tak dla ludzi, jak i dla zwierząt. W warunkach naturalnych występuje ona w bardzo wielu miejscach na kontynentach azjatyckim oraz europejskim. Spotkać ją można także i w naszym kraju – jest u nas bardzo pospolita i rozpowszechniona. Jej łodyga osiąga przeciętnie wysokość mieszczącą się w granicach pomiędzy dwudziestoma centymetrami a osiemdziesięcioma. Zazwyczaj nie jest rozgałęziona, a jeżeli już, to tylko w części górnej – a i to nieznacznie. W niektórych miejscach jest wybarwiona na czarno. Liście mają delikatnie jajowaty kształt, przy czym ich zakończenia są ostre. Kwiaty zbierają się w kłosy. Czas kwitnienia przypada na okres pomiędzy majem oraz lipcem.