Rośliny

Leniec alpejski to przedstawiciel rodziny sandałowcowatych. Zaliczany jest do pasożytów. Posiada specjalne ssawki, dzięki którym pozbawia innych roślin wody oraz soli mineralnych. W naturalnych warunkach występuje w Europie oraz na Kaukazie – i tylko w górach (co zresztą sugeruje sama jego nazwa). Czerwona lista roślin i grzybów Polski sklasyfikowała go jako gatunek zagrożony wyginięciem – i to w krytycznym stopniu. Nie tylko zresztą w Polsce jest to rzadka roślina. Jej łodyga osiąga na długość przeciętnie do trzydziestu centymetrów maksymalnie. Liście występują na niej w bardzo niewielkich ilościach. Ma ona poza tym lekko krzaczasty kształt. W górnej jej części pojawiają się kwiaty. Zebrane są one w grona. Mają biały kolor z bardzo wyraźnym, delikatnie zielonym odcieniem. Leniec alpejski jest byliną. Czas jego kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami majem oraz lipcem. Jeżeli natomiast chodzi o jego siedlisko, jest spotykany na rozmaitych partiach górskich – aż po alpejskie piętro.

Pszeniec gajowy przynależy do rodziny zarazowatych. Zaliczany jest do pasożytów. Dzięki specjalnym przyssawkom pozbawia inne rośliny wody wraz z solami mineralnymi. Oprócz tego jest również trującą rośliną. W naszym kraju jest gatunkiem dość rozpowszechnionym – szczególnie na ternach nizinnych, a ponadto również w niskich górach. Charakteryzuje się sporą zmiennością morfologiczną. Tylko w naszym kraju wyszczególnić można kilka jego podgatunków. Jeżeli natomiast chodzi o biotop, to występuje w zaroślach oraz liściastych lasach. Jego łodyga osiąga na długość przeciętnie od piętnastu centymetrów do nawet siedemdziesięciu. Liście z kolei odznaczają się jajowatym kształtem. Kwiaty zbierają się w grono, przy czym jest ono dosyć luźne. Czas kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami lipcem oraz wrześniem. Pszeniec gajowy jest owadopylną rośliną, jednakże zapylić ją są w stanie tylko te owady, które posiadają długie aparaty gębowe. Owocem rośliny jest torebka posiadająca kształt jajowaty.

Bartsja alpejska jest przedstawicielką rodziny zarazowatych. Zaliczana jest do pasożytów. Jest bowiem zaopatrzona w specjalne ssawki, dzięki którym z korzeni sąsiadujących z nią roślin pobiera sole mineralne oraz wodę. Jest to gatunek występujący w wielu pasmach górskich na świecie, w tym także i w naszym kraju. Jej łodyga charakteryzuje się przede wszystkim tym, że jest bardzo mocno owłosiona. Jej wysokość natomiast mieści się w przedziale pomiędzy pięcioma a dwudziestoma centymetrami. Liście z kolei posiadają jajowaty kształt, a na długość osiągają do dwóch i pół centymetra. Ich kolorem jest brudna zieleń, zaś powierzchnia – podobnie jak i łodyga – jest mocno owłosiona. Kwiaty znajdują się na szczytach łodygi i mają fioletową barwę. Owocem tej rośliny jest torebka, nasiona są uskrzydlone. Bartsja alpejska jest byliną. Czas jej kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami czerwcem oraz sierpniem. Preferuje stanowiska wilgotne, co do gleb natomiast, nie muszą być one wapiennymi glebami.

Gnidosz dwubarwny przynależy do rodziny zarazowatych. Jest zaliczany do grona pasożytów – innych roślin pozbawia bowiem cennych składników odżywczych. W naturalnych warunkach spotykana jest w wielu miejscach na świecie. Rośnie również w naszym kraju, jednakże tylko i wyłącznie w Tatrach, a mówiąc dokładniej – w Tatrzańskim Parku Narodowym. Jako nasz rodzimy gatunek podlega ochronie, nie mniej jednak jego populacja nie jest póki co zagrożona. Łodyga tej rośliny osiąga wysokość mieszczącą się w przedziale pomiędzy pięcioma centymetrami a dwudziestoma. Nie ma na niej zbyt wielu liści. Liście z kolei posiadają kształt lancetowaty oraz kolor zielony o wyraźnie szarawym zabarwieniu. Kwiaty natomiast zebrane są w kłos – jest on dosyć gęsty. Odznaczają się jasnym, żółtym kolorem, widoczna jest na nich również plama w czerwonym kolorze. Gnidosz dwubarwny jest byliną. Czas jego kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami czerwcem oraz sierpniem. Preferuje stanowiska wilgotne, jest owadopylny.

Kanianka amerykańska to przedstawicielka rodziny kaniankowatych. Ojczyzną tej rośliny są kraje Ameryki Północnej (stąd jej nazwa), w winnych miejscach na świecie – w tym również i u nas – została introdukowana. Nie mniej jednak spotkanie jej w Polsce należy do rzadkości. Zaliczana jest do pasożytów. Owija się wokół innej rośliny i pozbawia ja wody wraz z substancjami odżywczymi. Ułatwiają jej to specjalne ssawki. Łodyga rośliny ma charakter pnący. Na długość osiągnąć ona może nawet i trzy metry. Liście występują tutaj w postaci mocno zminimalizowanej, przy czym dodać trzeba, iż nie są zielone. Kwiaty natomiast zbierają się w pęczki o kulistym kształcie. W takim pęczku jest ich od ośmiu do maksymalnie dwunastu. Czas kwitnienia kanianki amerykańskiej przypada na okres pomiędzy miesiącami czerwcem oraz sierpniem. W Ameryce Północnej cieszy się ona niechlubną opinią chwastu i jest bardzo usilnie tępiona. Rośliny, na których przeważnie pasożytuje to astry, wierzby, a także nadrzeczne zarośla.