Rośliny

Jest wiele roślin które powinny się znaleźć w bezpośrednim otoczeniu człowieka. Mają one różny wpływ i tak na przykład paproć nefrolepis polecana jest szczególnie w pokojach biurowych gdyż rozkłada większość szkodliwych substancji chemicznych które są wydalane przez urządzenia biurowe. Ponieważ paproć wymaga środowiska wilgotnego pośrednio ma wpływ na nawilżanie powietrza i na pewno ujemnie go jonizuje poprzez co przywraca równowagę psychiczną, oczyszcza układ nerwowy. Również zielistka oczyszcza powietrze z różnych substancji szkodliwych, dodaje energii i poprawia humor. Do biur i mieszkań w których jest niezbyt dużo światła doskonale będzie pasował bluszcz który nie tylko filtruje powietrze ale jednocześnie poprawia nastrój. Jeśli chcemy mieć pachnące mieszkanie warto mieć na parapecie drzewko pomarańczowe lub cytrynowe które należą do roślin pachnących. W tych roślinach szczególnie pachną kwiaty i liście a wydobywające się z nich olejki eteryczne mają działanie uspokajające redukujące napięcia nerwowe.

Stan zdrowia człowieka zależy od wielu czynników miedzy innymi od tego jakim powietrzem się oddycha. Niestety najczęściej otoczenie jest nieprzyjazne człowiekowi ale rośliny najczęściej potrafią skutecznie poprawić tą sytuację. W pracy najczęściej w jednym pokoju pracuje kilka osób w związku z czym stężenie dwutlenku węgla w powietrzu jest podwyższone. W takim przypadku doskonałą odtrutka będzie doniczka z anturium, skrzydłokwiatem lub daktylowcem niskim. W mieszkaniu należy pamiętać o tym żeby nie stawiać kwiatów w sypialni gdyż kwiaty również zużywają tlen którego jest mniej w powietrzu w nocy kiedy to ustaje z powodu braku słońca fotosynteza. Chlubnym wyjątkiem od tej zasady jest aloes który właśnie w nocy wydziela tlen. Dzięki kwiatom zwiększa się nawilgocenie powietrza więc doniczki z kwiatami powinny zagościć w mieszkaniach opalanych centralnym ogrzewaniem. Do takich najlepszych “nawilżaczy” można zaliczyć paprocie i szeflerę. Niektóre rośliny takie jak na przykład fikus Beniamina oraz difenbachia neutralizują szkodliwe promieniowanie wydzielane przez niektóre urządzenia w biurach.

Jedne rośliny pięknie pachną inne ozdobne są z liści. Baz względu na to jakimi się kierujemy walorami przy doborze roślin każde otoczenie ukwiecone zyskuje na swym wyglądzie. W pobliżu okna tak aby delikatnie owiewał ją wietrzyk warto postawić gardenię która właśnie gdy zostanie poruszona wydziela aromat. Pachną szczególnie liście. Zapach gardenii ma doskonały wpływ na osoby które przechodzą depresje gdyż zapach gardenii dodaje optymizmu. Podobne działanie ma geranium należąca do rodziny pelargonii. Jest to roslina której zapach działa antydepresyjnie, ma wpływ na łagodzenie różnych negatywnych stanów emocjonalnych a na dodatek ma działanie antyseptyczne. W przypadku męskich dolegliwości warto w mieszkaniu umieścić doniczkę z jaśminem lekarskim którego zapach ma działanie relaksujące i antydepresyjne. Gdy mamy dużo miejsca warto mieć w swej kolekcji stefantois bukietowy który jest rośliną pnącą o kwiatach które silnie pachną. No i na koniec hibiskus który wpływa kojąco na poprawę nastroju.

Alokazja amazońska zaliczana jest do roślin trujących. Jest to przedstawicielka rodziny obrazkowatych. Nazwą tej rośliny nie należy się jednakże w ogóle sugerować, albowiem z Amazonią nie posiada ona kompletnie niczego wspólnego. Ojczyzna tej rośliny są natomiast wyspy należące do Archipelagu Malajskiego. Ze względu na swój bardzo ozdobny wygląd, dość często hoduje się ją zarówno w szklarniach, jak i w domach. Jest to bylina. Maksymalna wysokość, jaką potrafi osiągnąć wynosi około trzydziestu centymetrów. Trujący jest mleczny sok przez nią wydzielany. Zdecydowanie najbardziej dekoracyjne są liście alokazji amazońskiej. Są one bardzo duże i mają strzałkowaty kształt. Jeżeli chodzi natomiast o kwiaty, to są one zebrane w charakterystyczną kolbę i wydzielają bardzo przyjemny aromat. W domowych hodowlach jednakże bardzo rzadko się zdarza, aby roślina ta zakwitła. Ponadto nie należy ona do roślin najłatwiejszych w uprawie, ponieważ jest niesamowicie wymagająca odnośnie odpowiednich warunków.

Alokazja olbrzymia to także jedna z bardzo wielu trujących roślin. Jest przedstawicielka rodziny obrazkowatych. W warunkach naturalnych występuje na Wyspach Salomona, w Australii oraz w Malezji. W naszym kraju roślina ta jest znana głównie jako zakleśń olbrzymia. Nazwa tej rośliny jest nieprzypadkowa, albowiem alokazja olbrzymia rośnie na wysokość sięgającą nawet pięciu metrów. Jej łodyga również jest bardzo gruba – osiąga w tym względzie przeciętnie około dwudziestu pięciu centymetrów. Liście rosną tylko na szczycie tej łodygi. Ich blaszki mają na długość nawet i sześćdziesięciu centymetrów. Alokazja olbrzymia to bylina. W niektórych częściach świata jak na Nowej Gwinei jej liście oraz łodyga są traktowane jako warzywo – trzeba je tylko wcześniej ugotować, co i tak jest dość ryzykowne, albowiem nawet po obróbce termicznej roślina nie traci całkowicie swoich trujących właściwości. Powyżej wymienione części są trujące także i na surowo – a to za sprawą wydzielanego przez nie soku mlecznego.

Roślina dająca papirus, na którym pisali starożytni. Wysokie na trzy metry rośliny za kończone pióropuszami składającymi się z wąskich liści rosną wzdłuż rzek na przestrzeni wielu kilometrów. Jest to cibora papirusowa nazywana powszechnie papirusem właściwym. Pędy papirusu zawierają przestrzenie wypełnione powietrzem, dlatego SA bardzo lekkie i nie toną. Cechę tę odkryto jeszcze w starożytności i budowano z papirusu niewielkie, dwuosobowe tratwy. Papirus występuje przede wszystkim w Egipcie, wzdłuż Nilu oraz nad jeziorami Wiktoria i Czad. Korzenie papirusu tworzą pod ziemią plątaniny, które są przysmakiem hipopotamów. Korzenie przypominają w smaku migdały, dlatego też są również spożywanie w stanie surowym lub jako prażone, przez ludzi. Roślina ta wpisała się w historię, ponieważ wytwarzano z niej papirus, czyli rodzaj starożytnego papieru. Technikę wykonywania papirusu znano już cztery tysiące lat ten. Rdzeń pędu wycinano, cięto na cieniutkie paski i układano obok siebie. Następnie układano druga warstwę pasków w poprzek. Tak ułożone dwie warstwy zaprasowywano.

Orzech tej rośliny jest bogatym źródłem skrobi. Jednoroczną rośliną żyjącą w stojących i wolno płynących wodach jest kotewka orzech wodny. Zobaczyć ją można w wodach Europy i Azji Środkowej i Południowej. Zobaczyć można na powierzchni wody tylko jej liście mające kształt owalnego rombu. Wiele rosnących obok siebie liści tworzy na powierzchni wody ciekawy wzór. Pod powierzchnią wody znajduje się pozostała część rośliny, z której jeden pęd wydostanie się nad wodę, aby na jego końcu zakwitł kwiat. Kwiat kotewki przypomina różyczkę, ale kwitnie bardzo krótko. Liście mogą swobodnie pływać po wodzi, ponieważ starsze, znajdujące się pod wodą pędy mają w zgrubiałej łodydze przestrzenie z powietrzem, niczym balon unoszące roślinę. Kwiat kotewki po przekwitnięciu znika w tafli wody i tam rozwija się owoc. Owoc przybiera kształt orzech z czterema kolcami mającymi kształt kotwicy. Orzech kotewki odrywa się od pędu i za pomocą kolca zaczepi w dnie. Bogate w skrobie owoce kotewki były zbierane i służyły za pokarm. Zmielone dawały mąkę, z której w Indiach wypiekano chleb.

Arbuz zwyczajny to kolejna z bardzo dobrze znanych roślin owocowych. Jest on przedstawicielem rodziny dyniowatych. Jego ojczyzną jest kontynent afrykański, jednakże jest uprawiany w bardzo wielu innych miejscach na świecie, w tym także i w naszym kraju. Łodyga tej rośliny ma charakter płożący się. Na długość osiąga przeciętnie około dwóch metrów. Niektóre odmiany posiadają jednak wiele bocznych pędów. Liście arbuza zwyczajnego do małych nie należą. Odznaczają się kolorem ciemnej zieleni. Jeżeli natomiast chodzi o kwiaty tej rośliny, to charakteryzują się one przede wszystkim tym, że spośród kwiatów wszystkich uprawianych roślin dyniowatych te akurat są najmniejsze. Mają kolor żółty, czasami o zielonkawym zabarwieniu. Owoce posiadają bardzo słodki i przyjemny, a także orzeźwiający w smaku miąższ – zazwyczaj jest on czerwony, chociaż może mieć także i inny kolor, dla przykładu żółty albo pomarańczowy. Znajduje się w nim bardzo dużo nasion. Arbuz zwyczajny jest zaliczany do roślin jednorocznych.

Czereśnia to jeszcze jedna z bardzo dobrze wszystkim znanych roślin owocowych. Określana jest ona również trześni oraz ptasiej wiśni. Jest przedstawicielką rodziny różowatych. W stanie dzikim występuje ona w środkowej części kontynentu azjatyckiego, a także środkowej oraz południowej części Europy. W naszym kraju jest to gatunek bardzo rozpowszechniony – najczęściej hodowany jest w owocowych sadach. Czereśnia jest drzewem. Na wysokość osiąga przeciętnie od dwudziestu metrów do dwudziestu pięciu. Jej pień jest długi oraz strzelisty. Jeżeli natomiast jest to okaz rosnący pojedynczo, jego pień jest krótki. Kora jest brązowa z charakterystycznym, lekko czerwonawym odcieniem. Czas kwitnienia czereśni przypada na okres pomiędzy miesiącami kwietniem oraz majem. Kwiaty zbierają się w szypułki i posiadają biały kolor. Owoce mają zazwyczaj czerwony kolor, chociaż u niektórych odmian może być on żółty bądź prawie że czarny. Są bardzo smaczne. Znanych jest wiele odmian tego drzewa, w tym także ozdobne.

Granatowiec właściwy to jeszcze jeden reprezentant roślin owocowych. Należy on do rodziny krwawnicowatych. W naturalnych warunkach występuje on w krajach Bliskiego Wschodu oraz w kaukaskich, a także na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Jeżeli chodzi o rośliny hodowane na Bliskim Wschodzie, to granatowiec właściwy zaliczany jest do tych najstarszych pod tym względem. Ciekawostką może być w tym miejscu informacja, że najstarsze udokumentowane informacje na temat uprawiania tej rośliny pochodzą sprzed niemalże trzech tysięcy lat przed naszą erą z Sumeru. Granatowiec właściwy może być drzewem albo krzewem. Jego wysokość mieści się w granicach pomiędzy trzema metrami a pięcioma. Jego owocami są jagody. Na pierwszy rzut oka mogą przypinać jabłka. Charakteryzują się tym, że w środku znajduje się mnóstwo nasion koloru czerwonego – i to one właśnie są jadalne. Owoc wystarczy przekroić, a nasiona wydobywać za pomocą małej łyżki. Jeżeli owoc jest dojrzały, są bardzo słodkie, inaczej mogą być one kwaśne.

Bluszcz pospolity to przedstawiciel rodziny araliowatych. Jest to roślina zaliczana do trujących. Takowymi właściwościami wykazują się wszystkie jej części, a w szczególności owoce. Największe zagrożenie bluszcz ten stanowi dla dzieci, w mniejszym stopniu dla osób dorosłych. Jest to gatunek spotykany prawie że na całym terytorium kontynentu europejskiego – występuje także i w naszym kraju. Jest powszechny. Łodyga tej rośliny osiąga na wysokość przeciętnie około dwudziestu centymetrów, chociaż niekiedy może to być i trzydzieści centymetrów, to jednak zdecydowanie rzadziej. Łodyga się rozgałęzia – to w bardzo silny sposób. Generalnie rzecz biorąc, bluszcz pospolity traktowany jest w kategoriach ozdobnej rośliny, nie mniej jednak ma tendencje do dziczenia – w związku z tym trzeba bardzo o nią dbać. Istnieje wiele podgatunków tej rośliny, jednakże ich ilość jest trudna jednoznacznie do oszacowania – wynika to z faktu, że poszczególne źródła podają co innego oraz że jest kilka klasyfikacji.

Bylica piołun to jedna z trujących roślin. Jest ona przedstawicielką rodziny astrowatych. Najbardziej rozpowszechniona jest ona na północnej półkuli. Rośnie także i w naszym kraju, gdzie w języku potocznym ma kilka nazw takich jak między innymi piołun oraz absynt (ta ostatnia stąd, że roślina ta wykorzystywana jest do produkcji mocnego alkoholu o nazwie tej samej). Jest byliną. Czas jej kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami lipcem oraz wrześniem. Jej kwiaty zaliczane są do wiatropylnych. Preferuje stanowiska o wysokim stopniu nasłonecznienia, a przy okazji suche. Pomimo trujących właściwości, znajduje zastosowanie nie tylko w przemyśle alkoholowym, ale również w leczniczym. Gdzieniegdzie używa się jej również w charakterze przyprawy. Znana jest ludziom już od czasów starożytnych. Charakteryzuje się bardzo intensywnym aromatem oraz gorzkim smakiem. W niektórych krajach znajduje zastosowanie jako roślina przyprawowa, dla przykładu w Stanach Zjednoczonych, w Niemczech oraz w Brazylii.