Rośliny

Kopytnik pospolity jest reprezentantem rodziny kokornakowatych. Jest to jedna z naszych rodzimych roślin. Bardzo często spotkać można ją w parkach, uprawia się ją również w ogrodach – w jednym i drugim przypadku w charakterze okrywowego gatunku. Dawniej miała także bardzo szerokie zastosowanie w lecznictwie, jednakże kiedy zostały odkryte jej trujące właściwości, zaprzestano stosowania jej w zielarstwie. Jest byliną. Na kontynencie europejskim jest jedynym z przedstawicieli rodzaju o nazwie kopytnik. Oprócz tego w naturalnych warunkach występuje jeszcze na Syberii. Jest gatunkiem płożącym się po ziemi. na wysokość natomiast osiąga przeciętnie od dziesięciu centymetrów do piętnastu. Liście charakteryzują się nerkowatym kształtem. Są one błyszczące, mają kolor ciemnej zieleni, w dotyku natomiast są skórzaste. Kwiaty z kolei mają postać dzwonkowatą. Owocem rośliny jest torebka składająca się z ośmiu komór. Roślina preferuje stanowiska cieniste. Rośnie w zaroślach oraz lasach, głównie liściastych.

Kąkol polny jest przedstawicielem rodziny goździkowatych. Nie jest to nasz rodzimy gatunek, aczkolwiek na tereny polskie trafił jeszcze w prehistorycznych czasach. Kiedyś występował u nas bardzo pospolicie, dzisiaj natomiast spotkać go można zdecydowanie rzadziej. Jest to roślina trująca – i to na dodatek bardzo. Takimi właściwościami wykazują się wszystkie jej części. Trująca jest zarówno dla zwierząt, jak i dla ludzi. Nie mniej jednak znajduje zastosowanie w zielarstwie. Łodyga osiąga na wysokość przeciętnie około dziewięćdziesięciu centymetrów. Jest bardzo rozgałęziona. Liście charakteryzują się lancetowatym kształtem. Kwiaty są pojedyncze i wieńczą łodygi. Owocem tej rośliny jest torebka. Kąkol polny jest rośliną jednoroczną. Czas jej kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami czerwcem i lipcem. Ciekawostką jest to, że obecnie występuje ona tylko na rolnych uprawach – nigdzie indziej się jej nie spotyka. Jest tak zwanym właściwym chwastem polnym (czyli – mówiąc inaczej – segetalnym).

Tulipany należą do rodziny liliowatych. Są roślinami cebulowymi. W ich obrębie wyszczególnia się na dzień dzisiejszy niemalże sto dwadzieścia gatunków, a także prawie piętnaście tysięcy odmian. Naturalnym środowiskiem, w którym spotkać można tulipany są między innymi południowa część kontynentu europejskiego, północne tereny Afryki, a także południowy obszar kontynentu europejskiego. W jaki dokładnie sposób tulipany trafiły do krajów Europy Zachodniej, tego nie wiadomo – krąży na ten temat bardzo wiele opowieści. Nie jest również pewne, kiedy dokładnie miało to miejsce, ale najprawdopodobniej w latach pięćdziesiątych szesnastego stulecia. Jeśli chodzi o wygląd, poszczególne gatunki różnią się od siebie, aczkolwiek zawsze można poznać, że to tulipan. Roślin tych nie da się pomylić z jakimikolwiek innymi. Kwiaty natomiast występują w szerokiej gamie kolorystycznej. Urozmaicona jest także ich wielkość – waha się ona w przedziale pomiędzy siedmioma centymetrami a siedemdziesięcioma pięcioma. Tulipan Fostera należy do rodziny liliowatych. Jego ojczyzną jest Azja – a uściślając, jej zachodnia oraz środkowa część. Na kontynencie europejskim jako roślina uprawna tulipan ten znany jest od szesnastego stulecia. Dzisiaj jednakże postać dzika tej rośliny nie jest hodowana, a tylko jej mieszańce. W ogrodnictwie znana jest zresztą grupa tulipanów określanych wspólnym mianem mieszańców Fostera. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, to roślina ta osiąga na wysokość przeciętnie około czterdziestu centymetrów. Na prostej oraz bardzo sztywnej łodydze znajduje się tylko jeden kwiat. Jest on duży i wyjątkowo piękny. Tulipany Fostera rosnące dziko posiadają kwiaty odznaczające się czerwoną barwą. Z kolei odmiany wyhodowane w celach uprawnych charakteryzują się bardzo urozmaiconymi barwami, chociaż tą dominującą jest oczywiście czerwień oraz rozmaite jej odcienie. Podczas złej pogody kwiaty mają to do siebie, że się zamykają. Kwitnienie przypada na przełom miesięcy kwietnia oraz maja. Jest to bylina.

Tulipan ogrodowy to również przedstawiciel liliowatych. Jest to bardzo popularna oraz rozpowszechniona roślina o charakterze ozdobnym. Na kontynencie europejskim historia jego uprawiania sięga stulecia szesnastego. Tulipany ogrodowe wywodzą się od kilku innych gatunków tulipanów. W chwili obecnej szacuje się, że tych odmian jest niemalże piętnaście tysięcy – ich pochodzenie stało się jednak niemożliwe do ustalenia, z tego też powodu wszystkie określa się mianem tulipanów ogrodowych. Przeciętna wysokość tych kwiatów sięga przeciętnie około osiemdziesięciu centymetrów. Na szczycie łodygi znajduje się tylko jeden kwiat. Jest on duży, natomiast jeżeli chodzi o jego barwę, to spotykane są bardzo zróżnicowane kolory. Ponadto kwiaty mogą być jedno- albo dwukolorowe. Preferuje stanowiska nasłonecznione. Nie ma jakiś specjalnych preferencji odnośnie gleby, na jakiej rośnie, aczkolwiek najlepsza będzie próchnicza. Pamiętać także trzeba o odpowiednim nawożeniu tej rośliny i o czasie wysadzania cebul.