Rośliny

Lilia złotogłów to kolejna przedstawicielka rodziny liliowatych. W warunkach naturalnych spotkać ją można w niektórych częściach kontynentu europejskiego oraz azjatyckiego. W naszym kraju natomiast jest rzadkością, w związku z czym podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Na zniszczenie jej populacji ogromny wpływ miał bowiem jej wygląd – roślina ta charakteryzuje się bardzo pięknymi kwiatami. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, lilia ta posiada sztywną łodygę, która się nie rozgałęzia. Jej wysokość mieści się w przedziale pomiędzy czterdziestoma centymetrami a stu pięćdziesięcioma. Niekiedy jest nakrapiana plamkami w kolorze purpurowym. Kwiatostan przybiera postać grona o bardzo luźnym charakterze. Owocem tej rośliny jest torebka. Znane są jej odmiany ozdobne, uzyskane w sztucznych hodowlach – jest ona bowiem bardzo dekoracyjną rośliną. Jako ciekawostkę nadmienić można w tym miejscu, iż kiedyś cebulki tej lilii traktowane były niczym kulinarny rarytas. Zjadano je wtedy pod różnymi postaciami.

Szachownica cesarska to bardzo okazała przedstawicielka rodziny liliowatych. W warunkach naturalnych spotkać ją można w południowej części kontynentu azjatyckiego. W naszym kraju w stanie dzikim nie występuje, jest jednakże bardzo chętnie uprawiana jako ozdobna roślina. Jej łodyga charakteryzuje się tym, że jest bardzo gruba oraz masywna, a na wysokość osiąga przeciętnie około metra. Znajduje się na niej bardzo dużo liści. Jej kwiaty maja bardzo charakterystyczny dzwonkowaty kształt i są zwisające. Okres jej kwitnienia przypada na przełom takich miesięcy jak kwiecień oraz maj. W ogrodach jest chętnie hodowana nie tylko ze względu na swoje niezaprzeczalne walory estetyczne, ale także i to, ze wydziela bardzo specyficzną woń, która odstrasza myszy oraz nornice. Pamiętać również należy o tym, że szachownica cesarska zaliczana jest do roślin trujących. W dawanych czasach była ona wykorzystywana w charakterze rośliny leczniczej. Na kontynencie europejskim hoduje się ją od szesnastego stulecia.

Czworolist pospolity jest rośliną, której klasyfikacja – w zależności od źródła – jest bardzo zróżnicowana. W związku z powyższym można się spotkać z informacjami, iż należy ona do którejś z trzech rodzin, a mianowicie melantkowatych, liliowatych albo trójlistowatych. W warunkach naturalnych spotkać można ją na różnych terenach na kontynentach europejskim oraz azjatyckim. Występuje także i w naszym kraju, gdzie jest niesamowicie pospolita. Jest zaliczana do trujących, a takimi właściwościami wykazują się wszystkie jej elementy ze wskazaniem na owoce oraz kłącza. Nie mniej jednak są kraje, gdzie jest wykorzystywana w charakterze rośliny leczniczej. Jest byliną. Wysokość, jaką osiąga, mieści się w przedziale pomiędzy dziesięcioma centymetrami a czterdziestoma. Liście znajdują się jedynie na górnej części łodygi. Na jej szczycie natomiast znajduje się tylko jeden kwiat. Owocami rośliny są jagody posiadające średnicę około jednego centymetra. Czas jej kwitnienia z kolei przypada na miesiąc maj.

Gnidosz błotny to przedstawiciel rodziny zarazowatych. Występuje w naszym kraju. Polska Czerwona Księga Roślin zakwalifikowała go jako gatunek narażony na wyginięcie. Jest to roślina, której przeciętna wysokość mieści się w przedziale pomiędzy dwudziestoma centymetrami a sześćdziesięcioma. Jej łodyga jest w środku pusta, prawie wcale nie ma na niej liści. Kwiaty natomiast mają postać grona, jednakże bardzo luźnego. Kolor mają zbliżony do fioletowego z wyraźnie różowym odcieniem. Owocem gnidosza błotnego jest torebka. Roślina ta zaliczana jest do półpasożytów. Wyposażona jest w specjalne ssawki, dzięki którym może ona wrastać w korzenie roślin rosnących w bliskim jej sąsiedztwie. Pozbawia ich w ten sposób cennych soli mineralnych. Ponadto jest trująca. Czas jej kwitnienia przypada na okres pomiędzy miesiącami majem oraz lipcem. Jeżeli chodzi o biotop, lubi stanowiska o wysokim stopniu wilgotności. Z tego też powodu rośnie na torfowiskach oraz na podmokłych łąkach. Jest miododajną rośliną.

Tulipany należą do rodziny liliowatych. Są roślinami cebulowymi. W ich obrębie wyszczególnia się na dzień dzisiejszy niemalże sto dwadzieścia gatunków, a także prawie piętnaście tysięcy odmian. Naturalnym środowiskiem, w którym spotkać można tulipany są między innymi południowa część kontynentu europejskiego, północne tereny Afryki, a także południowy obszar kontynentu europejskiego. W jaki dokładnie sposób tulipany trafiły do krajów Europy Zachodniej, tego nie wiadomo – krąży na ten temat bardzo wiele opowieści. Nie jest również pewne, kiedy dokładnie miało to miejsce, ale najprawdopodobniej w latach pięćdziesiątych szesnastego stulecia. Jeśli chodzi o wygląd, poszczególne gatunki różnią się od siebie, aczkolwiek zawsze można poznać, że to tulipan. Roślin tych nie da się pomylić z jakimikolwiek innymi. Kwiaty natomiast występują w szerokiej gamie kolorystycznej. Urozmaicona jest także ich wielkość – waha się ona w przedziale pomiędzy siedmioma centymetrami a siedemdziesięcioma pięcioma. Tulipan Fostera należy do rodziny liliowatych. Jego ojczyzną jest Azja – a uściślając, jej zachodnia oraz środkowa część. Na kontynencie europejskim jako roślina uprawna tulipan ten znany jest od szesnastego stulecia. Dzisiaj jednakże postać dzika tej rośliny nie jest hodowana, a tylko jej mieszańce. W ogrodnictwie znana jest zresztą grupa tulipanów określanych wspólnym mianem mieszańców Fostera. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, to roślina ta osiąga na wysokość przeciętnie około czterdziestu centymetrów. Na prostej oraz bardzo sztywnej łodydze znajduje się tylko jeden kwiat. Jest on duży i wyjątkowo piękny. Tulipany Fostera rosnące dziko posiadają kwiaty odznaczające się czerwoną barwą. Z kolei odmiany wyhodowane w celach uprawnych charakteryzują się bardzo urozmaiconymi barwami, chociaż tą dominującą jest oczywiście czerwień oraz rozmaite jej odcienie. Podczas złej pogody kwiaty mają to do siebie, że się zamykają. Kwitnienie przypada na przełom miesięcy kwietnia oraz maja. Jest to bylina.

Tulipan ogrodowy to również przedstawiciel liliowatych. Jest to bardzo popularna oraz rozpowszechniona roślina o charakterze ozdobnym. Na kontynencie europejskim historia jego uprawiania sięga stulecia szesnastego. Tulipany ogrodowe wywodzą się od kilku innych gatunków tulipanów. W chwili obecnej szacuje się, że tych odmian jest niemalże piętnaście tysięcy – ich pochodzenie stało się jednak niemożliwe do ustalenia, z tego też powodu wszystkie określa się mianem tulipanów ogrodowych. Przeciętna wysokość tych kwiatów sięga przeciętnie około osiemdziesięciu centymetrów. Na szczycie łodygi znajduje się tylko jeden kwiat. Jest on duży, natomiast jeżeli chodzi o jego barwę, to spotykane są bardzo zróżnicowane kolory. Ponadto kwiaty mogą być jedno- albo dwukolorowe. Preferuje stanowiska nasłonecznione. Nie ma jakiś specjalnych preferencji odnośnie gleby, na jakiej rośnie, aczkolwiek najlepsza będzie próchnicza. Pamiętać także trzeba o odpowiednim nawożeniu tej rośliny i o czasie wysadzania cebul.