Kanianka koniczynowa i konwalia majowa
Kanianka koniczynowa przynależy do rodziny kaniankowatych. Generalnie rzecz biorąc, jej ojczyzną jest Europa Zachodnia. Spotkać ją jednakże można także i w Europie Środowej, gdzie trafiła na przełomie stuleci dziewiętnastego oraz dwudziestego. Zadomowiła się także i w naszym kraju. Zaliczana jest do grona trujących roślin. Najbardziej szkodliwa jest z punktu widzenia rolników – na uprawach traktuje się ją niczym zwykły chwast, albowiem wpływa na obniżenie jakości tychże upraw. Co więcej, może także sprawić, że je całkowicie zniszczy. Walką z nią do najłatwiejszych nie należy, aczkolwiek jest możliwa oraz – co najważniejsze – skuteczna. Łodyga tej rośliny osiąga przeciętną wysokość około metra. Jest ona dość mocno rozgałęziona, ponadto charakteryzuje się również tym, że nie ma na niej liści. Kwiaty zbierają się tutaj w pęczki. Czas kwitnienia kanianki koniczynowej przypada na okres pomiędzy miesiącami czerwcem oraz wrześniem. Wyposażona jest w specjalne ssawki. Jest ona bowiem pasożytem.
Konwalia majowa to przedstawicielka rodziny myszopłochowatych, chociaż jeszcze do niedawna klasyfikowana była do rodziny konwaliowatych. Jest to gatunek występujący w naszym kraju i chociaż znajduje się pod ochroną, i tak jest zrywana. Ponadto często hoduje się ją również w ogrodach. Zaliczana jest do grona roślin trujących – takimi właściwościami odznaczają się jej liście. Ogólnie rzecz biorąc, jest często spotykana w bardzo wielu miejscach na ziemskim globie. Łodyga osiąga przeciętnie wysokość mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwudziestoma centymetrami a trzydziestoma – jest z tym różnie, w zależności od odmiany. Liście są większe aniżeli łodygi. Kwiaty mają kształt małych, charakterystycznych dzwoneczków, a są koloru białego. Odznaczają się również tym, że wydzielają piękny aromat. Z tego też powodu wyciągi z nich bardzo często wykorzystywane są w przemyśle kosmetycznym. Owocami konwalii majowej są jagody, jednakże nie pojawiają się one zbyt często. Mają średnicę do dwunastu milimetrów.